Archive for January, 2008

. با کمال تاسف اطلاع یافتیم که بتاریخ (7/11/1387) آقای «حسینعلی یوسفی» رهبر حزب «هزاره دموکراتیک پارتی» (HDP) در شهر کویته پاکستان مورد حمله مسلحانه تروریستی قرار گرفت و به شهادت رسید. شهید یوسفی برای پیگری نتیجه تحقیق در مورد شهادت دو پولیس و یک فرد دیگر هزاره که به دست گروه های افراطی ترور شده بود، به پارلمان پاکستان رفته بود و هنگام بازگشت از پارلمان مورد حمله مسلحانه گروه های افراطی فرقه گرا قرار گرفت.

حسینعلی یوسفی یکی از فعالترین و دلسوزترین رهبران هزاره ها در پاکستان به شمار می رفت که طی دو دهه مبارزه برای احقاق حقوق برابر شهروندی برای تمام اقوام پاکستان تلاش های مثمر و خستگی ناپذیری را به انجام رساند.

“جامعه هزاره ویکتوریا” ضمن محکوم کردن این حمله تروریستی و ضمن ابراز تسلیت و همدردی با خانواده، اعضای حزب هزاره دموکراکتیک پارتی و دوستداران شهید یوسفی، خواستار برخورد مدبرانه و هوشمندانه مسولان “HDP” به این مسله می باشد.

خلاصه ای از بیوگرافی شهید یوسفی:

حسینعلی یوسفی، فرزند یوسفعلی در سال 1958 در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی دیده به جهان گشود. چند سال بعد همراه با خانواده اش به کویته مهاجر شد. تحصیلات ابتدائی اش را در تکنیکل های سکول کویته در سال 1975 به پایان رسانید. در سال 1978 از ساینس کالج کویته فارغ گردیده و در سال 1985 از دانشگاه بلوچستان لیسانس گرفت.

وی فعالیت های سیاسی اش را در دوران مکتب آغاز کرده و عضو فعال فدراسیون محصلین هزاره (هزاره ستودنتس فدریشن) بود. وی دو بار بحیث رئیس این فدراسیون برگزیده شد. با عشق و علاقه ای که به خدمت به مردم داشت، بحیث مسئول مالی اتحادیۀ مجاهدین اسلامی افغانستان ایفای وظیفه نمود. وی بار بار بحیث ترجمان با خبرنگاران و محققین غربی وارد افغانستان شده و به جبهات مختلف کشور رفت. در سال 1983 که تعدادی از ایادی بیگانه بالای پایگاه اتحادیه حمله نمودند، یوسفی با روحیۀ اصلاح طلبی و صلح خواهی به کمپ دشمن رفت تا با آنها مذاکره نماید. اما دشمنان صلح و آرامش مردم وی را با همراهانش به گروگان گرفته و برای هشت ماه در شرایط طاقت فرسای زمستان جاغوری زندانی نمودند. وی مورد انواع شکنجۀ جسمی و روانی قرار گرفت. یکی از پیامد های بد شکنجه های جسمی وی قرار دادن او در سرمای زمستان بدون بخاری و صندلی بود. یوسفی از این بدرفتاری دشمنان دچار تکلیف جسمی شد که در زمستان ها با اندکی سرما دچار تکلیف و حساسیت جلدی می گردید.

یوسفی در سال 1987 وی بحیث کونسلر حلقۀ 16 کویته از طرف مردم انتخاب گردید. او هم چنان بنیانگذار یک مکتب متوسطه در کویته بود که بنام «دان آیدال سکول» یاد می شد. یوسفی از سال 1987 به بعد بحیث منیجر و شریک آژانس مسافرتی الفلاح ایفای وظیفه می کرد.

حسینعلی یوسفی انسان فوق العاده با احساس و مستعدی بود. وی مخصوصاً در بخش طنز و درامه نویسی ید طولا داشت. درامه های وی در کویته و خارج آن بیننده ها و طرفداران زیادی داشت. از جمله آزره (هزاره) بزکشی شده، «میندر خامتما» (مادر اندر خام طمع)، «الختو» و «ماستر البونگ» بسیار معروف است. یوسفی همچنین ضرب المثل های عامیانۀ هزارگی را جمع آوری کرده و قرار بود آنرا منتشر نماید.

روحش شاد ویادش گرامی باد.

یک خبر غم انگیز: چهار مهاجر غیر قانونی افغانی بعداز فرار اززندان از جزیره کوپان اندونیزی غرق و 5 نفر دیگر نامعلوم است انها جز از 18 نفربودند که هفته پیش با بسته کردن زندان بانها از زندان فرار نمودند وسوار یک قایق موتوری بودند که توسط طو فان قایق شان سر چپه شدن و از تعداد 18 نفر 9 نفر شان زنده ماندان که دوباره به زندان برده شدند بنقل از پلیس اندونیزی انها قصد رفتند به استرالیا راداشتن که در تاریخ 11 دیسامبر بخواطر نداشتن مدارک معتبر در جزیره کوپان توسط پلیس اندونیزی دستگیر واین مدت را در زندان بسر میبردند.

به قول پلیس اندونیزی از تعداد 18 نفر 7 نفر شان از کشورهای عربستان و پاکستان و برمه بودند و 11 نفر شان افغانی که اسامی شان از این قرار است.

1 محمد اکبر گلداد 20 ساله

2 ناصر رجبی 24 ساله

3 محمد هاشیم 21 ساله

4 مسیح الله 16 ساله

5 ذکریا محمد تیسا 28 ساله

6 محمد جاوید رحیم داد 27 ساله

7 نجیب الله علی احمد 42 ساله

8 روح الله نجیب الله 15 ساله

9 اقبال نوروز علی33 ساله

10 منیر احمد اقبال 9 ساله

11 غلام رجبی 25 ساله

یک نفر دیگر از عربستان بنام محمد فرید یک دیگر از پاکستان بنام محمد یونس علی شیر

JAKARTA, Indonesia: Four illegal Afghan immigrants drowned at sea and five others were missing after a brazen escape from a detention facility in eastern Indonesia, officials said Thursday.

The men were among 18 Afghan and Myanmarese nations who overpowered guards at the facility in Kupang on Wednesday, seriously injuring three. The escaped men then boarded a motorboat that capsized in a storm hours later, police spokesman Okto Riwu said.

Nine survivors were returned to custody and a search team scoured the choppy waters off Kupang for the missing, he said.

They were apparently trying to arrange a boat trip to Australia when they were detained in Kupang in December without proper identification. Indonesia has long been a transit point for people from poor, often conflict-ridden countries hoping to enter wealthy Australia.

Very sad News about a group of Afghan asylum seekers who escaped from Kupang and tried to set sail for Australia this week- names below.They arrived in Indonesia on 11 December 2008 having come direct from Afghanistan. They were intercepted by Indonesian police and placed in detention.
It is unclear how many men or kids have actually drowned.
There are 3 unaccompanied minors aged 15years, 16 years and 9 years.
The 9 year old may have been held in a separate place- we can only hope so. What hope would a little 9 year old from landlocked Afghanistan have of surviving stormy seas alone.
We do not know if these people were given access first to IOM then to UNHCR to seek asylum as is the process in Indonesia which is not signatory to the Refugee Convention.
We do not know if UNHCR intervened to protect the unaccompanied minors.

Quote from Indo news in December
The 13 illegal immigrants admitted to the NTT Police investigator that they had paid a police officer Rp. 25,000,000 per person to allow them to leave Indonesia waters,
and to head in the direction of Sand Island (?) in Australia.
The Afghans detained by NTT Police include Mohammed Akbar Goldad (20), Nasser Rajaby (24), Mohammed Hashim (21), Masihaullah (16),
Zakariah Mohammed Tessa (28), Mohammed Jawid Rahim Dad (27), Najeebullah Ali Ahmed (42), Rouhallah Najecballah (15), Iqbal Nawrooy Ali (33),
Moneer Ahmad Iqbal (9), and Ghulam Rajabi (25).
The other two foreigners are Mohammed Farid (29) from Saudi Arabia and Mohammed Younas Ali Shier (38) from Pakistan.

ویزای حفاظتی بشردوستی

پروگرام ویزاهای بشردوستی دو قسم می باشد:

1. پروگرام توطن برای کسانی که در خارج از استرالیا زندگی می کنند و به حفاظت این کشور ضرورت دارند.

2. پروگرام تحفظ برای کسانی که در استرالیا بدون ویزا یا با ویزای موقت داخل شده اند.

اکثر افغانهای مقیم استرالیا برای درخواستی دادن ویزای بشردوستی در داخل استرالیا معلومات کافی دارند و می خواهند فامیل و اقارب شان را به استرالیا بیاورند به همین دلیل، ما درباره درخواستی دادن از خارج استرالیا معلومات ارایه می کنیم.

درخواستی دادن خارج از استرالیا

پروگرام توطن برای کسانی که در خارج از استرالیا زندگی می کنند شامل دو نوع ویزا بوده که دایمی و موقت می باشند. ویزای دایمی شامل دو کته گوری می باشد: الف. ویزای پناهندگی ب. پروگرام خاص بشردوستی

الف. ویزای پناهندگی برای کسانی است که در مملکت خود در خطر تهدید و آزار جدی می باشند و ضرورت به توطن در کشور دیگر دارند. درخواستی اکثر افرادی که این ویزا را دریافت می کنند توسط کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان فیصله شده و به دولت استرالیا راجع می شود. ویزای پناهندگی شامل 4 کته گوری ذیل می باشد: 1. ویزای پناهندگی 2. پروگرام خاص بشردوستی در داخل کشور مربوطه 3. برنامه نجات عاجل 4. کته گوری زنان در خطر

ویزه موقت به کسانیکه از یک یا چند کشور امن بخاطر رسیدن به استرالیا گذشته اند و حفاظت آنها در استرالیا قابل قبول می باشد، داده می شود.

ب. پروگرام خاص بشردوستی برای کسانی است که در خارج از کشور متبوع خود زندگی می کنند و درصورت عودت به کشور خود در معرض تبعیض فراوان خواهند بود قسمی که حقوق انسانی آنها به طور جدی نقض می گردد. درخواست دهنده باید توسط یکی از نهادهای داخل استرالیا و یا کسی که شهروند استرالیا و یا باشنده دائم می باشد سپانسر شود.

سپانسر برای ویزای پناهندگی ویا پروگرام خاص بشردوستی

سپانسر کسی است که دارای ویزه دایمی استرالیا می باشد و یا شهروند استرالیاست و موافقت می نماید که به درخواست دهنده بعداز ورود به استرالیا کمک نماید. علاوتاً سازمان هایی که در داخل استرالیا فعالیت می کنند می توانند نقش سپانسر را ایفا کنند. برای درخواست ویزای پناهندگی در خارج از استرالیا ضرورت به سپانسر نیست اما اگر درصورت وجود سپانسر، این امر شاید روی تصمیم گیری برای ویزا دادن کمک نماید. قابل تذکر است که سپانسر برای درخواست دهندگان ویزای پروگرام مخصوص بشردوستی ضرورت می باشد.همچنان کسانی که تحت پروگرام وصلت فامیل ها به استرالیا می ایند، باید سپانسر داشته باشند. در این صورت سپانسر باید دارای ویزای دایمی استرالیا باشد.

مسؤولیت سپانسر

مسؤولیت سپانسر برای ویزای مخصوص بشردوستی و ویزای پناهندگی فرق می کنند. درصورتی که درخواست ویزای مخصوص بشردوستی قبول شود، درخواست دهنده و یا سپانسر باید مصارف سفر به استرالیا را بپردازد در حالی که تمام مصارف ویزای پناهندگی به شمول مصارف معاینات صحی توسط دولت استرالیا پرداخته میشود.

مسؤولیت های فرد سپانسر برای کمک به درخواست دهنده در وقت ورود به استرالیا از این قرار است:درمیدان هوای به استقبال آنها برود، خانه موقتی ویا دایمی برای آنها اماده نماید و آنها را با خدمات از قبیل خدمات کاریابی، سنترلینک، بانک، مدیکر، درس و …معرفی نماید.

مساعدت به فرد سپانسر

کمک برای تمام افراد سپانسر فراهم می گردد تا بتوانند مسؤولیت های شان را در قبال کسانی که را به استرالیا خواسته اند پوره نماید. این کمک شامل معلومات و راهنمایی که چطور می توانند از خدمات مورد ضرورت شان استفاده نماید می باشد. همچنان وقتی درخواستی قبول می شود، یک شخص از طرف دولت با سپانسر تماس می گیرد تا برای معلومات و راهنمایی او را کمک نماید. کمک های بیشتر شاید قابل دسترس باشد. اگر آدرس و یا وضع زندگی درخواست کننده تغییر نماید باید به زودترین وقت به نزدیکترین اداره مهاجرت خبر بدهد. علاوتاً کسانی که با ویزای بشردوستی و پناهندگی وارد استرالیا می شوند از کمک های اولیه توطن برخوردار می باشند.

توجه: اکثر خوانندگان این مقاله شاید کوشش کرده باشند تا فامیل و اقارب شان را به استرالیا بیاورند مخصوصاً با ویزای بشردوستی شماره 202. به اساس آمار موجود، چانس قبولی این ویزاها در حال حاضر بسیار کم می باشد. توصیه ما این است که اگر می توانید برای ویزاهای دیگر درخواستی بدهید ویزای بشردوستی را به ردیف آخر بگذارید.

رفع مسؤولیت: محتویات این مقاله یک مشوره قانونی نیست چون وضعیت هر در خواست دهنده فرق می کند. اگر در باره وضعیت خود مشوره ضرورت دارید، با ما در تماس شوید.

ویزه همسران

ویزه همسران به کسانی که ویزه دایم و یا تابعیت استرالیایی دارند اجازه می دهد تا همسر خود را به استرالیا بیاورند. برای مستحقین این ویزه در قدم اول ویزه موقت برای دو سال داده می شود و بعداً اگر رابطه زن و شوهر دوام کند و یا طفل از آنها بدنیا بیاید ویزه دایمی داده خواهد شد. در خواستی این ویزه هم در داخل استرالیا و هم در خارج از آسترالیا داده می شود و این تعلق به درخواست دهنده دارد که در کدام کشور زندگی می کند.

ویزه همسران به کسانی که ازدواج کرده باشند داده می شود اما اگر کسی نامزد باشد هم می تواند به ویزه نامزدی در خواستی بدهد. در این بخش ما روی ویزه همسر بحث می کنیم. کسی می تواند مستحق این ویزه باشد که در وقت در خواستی دادن، قانونی ازدواج کرده باشد. فورمه درخواستی این ویزه یک بار خانه پوری می شود، یعنی بعد از ختم زمان ویزه موقت، ضرورت نیست برای ویزه دایم فورمه دیگر خانه پوری شود.

فیس درخواستی

درخواستی که درخارج استرالیا داده می شود، فیس آن 1390 دالر و در خواستی که در داخل استرالیا داده می شود فیس آن 2060 دالر

می باشد.

اسناد مورد ضرورت

همراه درخواستی این ویزه، اسناد ذیل باید روان شود: نکاح خط، تذکره، فوتو کاپی پاسپورت درخواست دهنده، عکس های زن و شوهر و… بعداً رابطه زن و شوهر ارزیابی می شود که حقیقی و دایمی باشد. همچنان رابطه زندگی زن و شوهر ازنگاه اقتصادی و اجتماعی بررسی خواهد شد. در خواست دهنده برای یک مصاحبه خواسته می شود و معاینات صحی باید انجام شود و تصدیق پولیس باید ارائه گردد.

اگر درخواستی قبول شود، درباره طریقه دریافت ویزه یک نامه برای درخواست دهنده فرستاده میشود اما اگر درخواستی رد شود، درخواست کننده حق دارد به هیأت تجدیدنظر مهاجرین (آم آر تی) درخواست تجدیدنظر بدهد.

در این بخش به سوالاتی که اکثر افراد راجع به ویزای همسر پرسان می کنند، پاسخ می دهم.

سوال 1: در خواستی ویزه همسرم را در کجا بدهم؟

جواب: درخواست دهندگان که در افغانستان و پاکستان زندگی می کنند، در خواستی خود را در سفارت استرالیا در اسلام آباد (پاکستان) بدهند، به خاطری که سفارت جدید استرالیا در افغانستان بخش مهاجرتی ندارد.

سوال 2: نامزدم را برای دو سال می شناسم و از طریق نامه، ای میل و تیلفون با وی در تماس هستم و همچنان عکس به یک دیگر فرستاده ایم، اما او را تا حال ملاقات نکرده ام. آیا او را با ویزه نامزدی سپانسر کرده می توانم؟ اگر توسط کمره انترنت یکدیگر را دیده باشیم چی می شود؟

جواب: نه خیر، اگر نامزد خود را شخصا ملاقات نکرده اید، او را اسپانسر کرده نمی توانید. یکی از شرایط ویزه نامزدی، ملاقات کردن یکدیگر می باشد. حتی اگر توسط کمره انترنت یکدیگر را دیده اید و صحبت کرده اید، قابل قبول نمی باشد.

سوال 3: یکی از شرایط مهم این ویزا، نشان دادن رابطه حقیقی بین من و همسرم می باشد و در زمانی که از او دور بودم، همیشه تماس داشتم. من تعداد زیادی کارت تیلفون که برای زنگ زدن به همسرم در پاکستان استفاده نمودم دارم. آیا این سند قابل قبول می باشد؟

جواب: نه خیر، تهیه نمودن کارت تیلفون بدون ورق ثبت ارتباط تیلفونی قابل قبول نمی باشد. شما باید به شرکت تیلفون مربوطه تماس بگیرید و از آنها ورق متذکره را بخواهید تا نشان دهد از آن کارت ها به شماره تیلفون همسرتان زنگ زده اید. شرکت های تیلفون معمولا برای این ورق، فیس می خواهند.

سوال 4: آیا اعضای فامیل همسرم را در این درخواستی شامل کرده می توانم؟

جواب: بلی، اطفال که به سرپرستی همسر شما ضرورت داشته باشد یا دیگر اعضای مخصوص فامیل او می تواند شامل درخواستی شود. مگر متوجه باشید که اگر یکی از آنها رد شود، همه آنها رد خواهد شد. قسمی می باشد که اگر یکی از متعلقین در معاینات صحی یا در شرایط لازمه دیگر ناکام بماند به هیچ یک از در خواست دهندگان، ویزا داده نخواهد شد.

سوال5: در دو سال مالی گذشته درامد من تقریبا 25000 دالر استرالیایی بود. آیا همسرم را سپانسر کرده می توانم؟

جواب: بلی، حتی کسانی که معاشات تأمین اجتماعی (سنترلینک) می گیرند، همسرشان را سپانسر کرده می توانند. از طرف دیگر اداره مهاجرت اوضاع مالی شما را ارزیابی می کند که همسر تانرا برای دو سال اول کمک کرده بتوانید. یک تضمین مساعدت مالی شاید ضرورت شود. کسی که تضمین مساعدت مالی می دهد می تواند خود درخواست کننده یا کسی دیگرباشد. اگر همسر شما برای دو سال اول که ویزه موقت دارند پولی از طرف سنترلینک دریافت نماید، فرد ضامن باید پول سنترلینک را پس پرداخت نماید.

سوال6: شوهرم چند طفل از عروسی قبلی خود دارد. آیا مشخصات آنها در درخواستی درج می شود؟ همچنان شوهرم چند سال قبل مرتکب یک جرم شده بود. آیا برای او ویزا داده می شود؟

جواب: اطفال از عروسی قبلی که به استرالیا می آیند یا نه باید در درخواستی درج شود و سندی داشته باشند که که هویت شان را نشان بدهد. شاید از این اطفال معاینات صحی صورت بگیرد.

در بخش مرتکب جرم، مشکل است جواب مثبت بدهم به خاطری که اگر محکومیت جرم 12 یا بیشتر از 12 ماه باشد شخصیت وی زیر سوال رفته و به او ویزا داده نمی شود. اگر محکومیت جرم کمتر از 12 ماه باشد چانس قبول شدن را دارد.

سوال 7: سن همسرم زیر 18 سال است، به خاطری که سن قانونی ازدواج در افغانستان 16 ساله می باشد. آیا او می تواند در خواستی بدهد؟

جواب: جواب مستقیم به این سوال نه می باشد. تا وقتیکه خانم شما 18 ساله شود انتظار بکشید. مگر این که از یک محکمه استرالیا حکم معاف از سن قانونی ازدواج بگیرید.

سوال 8: بعد از تسلیم کردن در خواستی چی

می شود؟

جواب: در قدم اول باید درخواستی مکمل همراه فیس آن و تمام اسناد کمکی مربوطه که بسیار مهم است، تسلیم شود. بعد از آن، یک نامه رسید در مدت هفت روز به شما فرستاده می شود. بعدا برای درخواستی شما یک مسؤول دوسیه تعیین می شود که به شما تماس گرفته و اگر کدام اسناد دیگر ضرورت باشد از شما می خواهد و وقت مصاحبه را تعیین می کند. همچنان فورمه های معاینات صحی و عکس سینه به درخواست دهنده روان می شود تا آنها را انجام داده و نتایج شان به مسؤول دوسیه روان شود.

سوال9: نتیجه در خواستی چقدر وقت را دربر می گیرد؟

جواب: فعلا نظر به بخش خدمات مشتریان اداره مهاجرت درباره ویزای همسر، 75 فیصد آنها در مدت 10 ماه جواب داده میشود. این وقت از زمانی شروع می شود که تمام اسناد مربوطه تسلیم شده باشد.همچنان اگر تعداد درخواستی ها در یک سفارت زیاد باشد، وقت بیشتر را دربر خواهد گرفت. فعلا در خواستی هایی که در اسلام اباد داده می شوند، بیش از 10 ماه طول می کشد.

سوال 10: آیا ضرورت دارم وکیل یا عامل مهاجرتی بگیرم؟ اگر چنین کنم او مرا چگونه کمک خواهد کرد؟

جواب: نه، شما در خواستی تان را می توانید بدون وکیل یا عامل مهاجرتی خانه پوری کنید. حتی اگر عامل مهاجرتی بگیرید، در باره در خواستی شما زودتر تصمیم گرفته نمی شود. وکیل یا عامل مهاجرتی هیچ تاثیر بالای نتیجه تصمیم گیری درخواستی شما ندارد اما در بخش های زیر کمک کرده می تواند: کدام ویزا برای شما بهتر است، اسناد مورد ضرورت، خانه پوری فورمه ها و روان کردن در خواستی وتماس با ادارات م بوطه از طرف شما. همچنان اگر کدام مشکل دیگر پیدا شود همکاری نموده، جنجال شما را کمتر می سازد و تا اخر توان کوشش می کند درخواستی تان قبول شود.

توجه: محتویات این مقاله یک مشوره قانونی نیست چون وضعیت هر درخواست دهنده فرق می کند. اگر درباره وضعیت خود به مشوره ضرورت دارید، با ما در تماس شوید.

ویزای حفاظتی بشردوستی

پروگرام ویزاهای بشردوستی دو قسم می باشد:

1. پروگرام توطن برای کسانی که در خارج از استرالیا زندگی می کنند و به حفاظت این کشور ضرورت دارند.

2. پروگرام تحفظ برای کسانی که در استرالیا بدون ویزا یا با ویزای موقت داخل شده اند.

اکثر افغانهای مقیم استرالیا برای درخواستی دادن ویزای بشردوستی در داخل استرالیا معلومات کافی دارند و می خواهند فامیل و اقارب شان را به استرالیا بیاورند به همین دلیل، ما درباره درخواستی دادن از خارج استرالیا معلومات ارایه می کنیم.

درخواستی دادن خارج از استرالیا

پروگرام توطن برای کسانی که در خارج از استرالیا زندگی می کنند شامل دو نوع ویزا بوده که دایمی و موقت می باشند. ویزای دایمی شامل دو کته گوری می باشد: الف. ویزای پناهندگی ب. پروگرام خاص بشردوستی

الف. ویزای پناهندگی برای کسانی است که در مملکت خود در خطر تهدید و آزار جدی می باشند و ضرورت به توطن در کشور دیگر دارند. درخواستی اکثر افرادی که این ویزا را دریافت می کنند توسط کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان فیصله شده و به دولت استرالیا راجع می شود. ویزای پناهندگی شامل 4 کته گوری ذیل می باشد: 1. ویزای پناهندگی 2. پروگرام خاص بشردوستی در داخل کشور مربوطه 3. برنامه نجات عاجل 4. کته گوری زنان در خطر

ویزه موقت به کسانیکه از یک یا چند کشور امن بخاطر رسیدن به استرالیا گذشته اند و حفاظت آنها در استرالیا قابل قبول می باشد، داده می شود.

ب. پروگرام خاص بشردوستی برای کسانی است که در خارج از کشور متبوع خود زندگی می کنند و درصورت عودت به کشور خود در معرض تبعیض فراوان خواهند بود قسمی که حقوق انسانی آنها به طور جدی نقض می گردد. درخواست دهنده باید توسط یکی از نهادهای داخل استرالیا و یا کسی که شهروند استرالیا و یا باشنده دائم می باشد سپانسر شود.

سپانسر برای ویزای پناهندگی ویا پروگرام خاص بشردوستی

سپانسر کسی است که دارای ویزه دایمی استرالیا می باشد و یا شهروند استرالیاست و موافقت می نماید که به درخواست دهنده بعداز ورود به استرالیا کمک نماید. علاوتاً سازمان هایی که در داخل استرالیا فعالیت می کنند می توانند نقش سپانسر را ایفا کنند. برای درخواست ویزای پناهندگی در خارج از استرالیا ضرورت به سپانسر نیست اما اگر درصورت وجود سپانسر، این امر شاید روی تصمیم گیری برای ویزا دادن کمک نماید. قابل تذکر است که سپانسر برای درخواست دهندگان ویزای پروگرام مخصوص بشردوستی ضرورت می باشد.همچنان کسانی که تحت پروگرام وصلت فامیل ها به استرالیا می ایند، باید سپانسر داشته باشند. در این صورت سپانسر باید دارای ویزای دایمی استرالیا باشد.

مسؤولیت سپانسر

مسؤولیت سپانسر برای ویزای مخصوص بشردوستی و ویزای پناهندگی فرق می کنند. درصورتی که درخواست ویزای مخصوص بشردوستی قبول شود، درخواست دهنده و یا سپانسر باید مصارف سفر به استرالیا را بپردازد در حالی که تمام مصارف ویزای پناهندگی به شمول مصارف معاینات صحی توسط دولت استرالیا پرداخته میشود.

مسؤولیت های فرد سپانسر برای کمک به درخواست دهنده در وقت ورود به استرالیا از این قرار است:درمیدان هوای به استقبال آنها برود، خانه موقتی ویا دایمی برای آنها اماده نماید و آنها را با خدمات از قبیل خدمات کاریابی، سنترلینک، بانک، مدیکر، درس و …معرفی نماید.

مساعدت به فرد سپانسر

کمک برای تمام افراد سپانسر فراهم می گردد تا بتوانند مسؤولیت های شان را در قبال کسانی که را به استرالیا خواسته اند پوره نماید. این کمک شامل معلومات و راهنمایی که چطور می توانند از خدمات مورد ضرورت شان استفاده نماید می باشد. همچنان وقتی درخواستی قبول می شود، یک شخص از طرف دولت با سپانسر تماس می گیرد تا برای معلومات و راهنمایی او را کمک نماید. کمک های بیشتر شاید قابل دسترس باشد. اگر آدرس و یا وضع زندگی درخواست کننده تغییر نماید باید به زودترین وقت به نزدیکترین اداره مهاجرت خبر بدهد. علاوتاً کسانی که با ویزای بشردوستی و پناهندگی وارد استرالیا می شوند از کمک های اولیه توطن برخوردار می باشند.

توجه: اکثر خوانندگان این مقاله شاید کوشش کرده باشند تا فامیل و اقارب شان را به استرالیا بیاورند مخصوصاً با ویزای بشردوستی شماره 202. به اساس آمار موجود، چانس قبولی این ویزاها در حال حاضر بسیار کم می باشد. توصیه ما این است که اگر می توانید برای ویزاهای دیگر درخواستی بدهید ویزای بشردوستی را به ردیف آخر بگذارید.

رفع مسؤولیت: محتویات این مقاله یک مشوره قانونی نیست چون وضعیت هر در خواست دهنده فرق می کند. اگر در باره وضعیت خود مشوره ضرورت دارید، با ما در تماس شوید.

ویزه همسران

ویزه همسران به کسانی که ویزه دایم و یا تابعیت استرالیایی دارند اجازه می دهد تا همسر خود را به استرالیا بیاورند. برای مستحقین این ویزه در قدم اول ویزه موقت برای دو سال داده می شود و بعداً اگر رابطه زن و شوهر دوام کند و یا طفل از آنها بدنیا بیاید ویزه دایمی داده خواهد شد. در خواستی این ویزه هم در داخل استرالیا و هم در خارج از آسترالیا داده می شود و این تعلق به درخواست دهنده دارد که در کدام کشور زندگی می کند.

ویزه همسران به کسانی که ازدواج کرده باشند داده می شود اما اگر کسی نامزد باشد هم می تواند به ویزه نامزدی در خواستی بدهد. در این بخش ما روی ویزه همسر بحث می کنیم. کسی می تواند مستحق این ویزه باشد که در وقت در خواستی دادن، قانونی ازدواج کرده باشد. فورمه درخواستی این ویزه یک بار خانه پوری می شود، یعنی بعد از ختم زمان ویزه موقت، ضرورت نیست برای ویزه دایم فورمه دیگر خانه پوری شود.

فیس درخواستی

درخواستی که درخارج استرالیا داده می شود، فیس آن 1390 دالر و در خواستی که در داخل استرالیا داده می شود فیس آن 2060 دالر

می باشد.

اسناد مورد ضرورت

همراه درخواستی این ویزه، اسناد ذیل باید روان شود: نکاح خط، تذکره، فوتو کاپی پاسپورت درخواست دهنده، عکس های زن و شوهر و… بعداً رابطه زن و شوهر ارزیابی می شود که حقیقی و دایمی باشد. همچنان رابطه زندگی زن و شوهر ازنگاه اقتصادی و اجتماعی بررسی خواهد شد. در خواست دهنده برای یک مصاحبه خواسته می شود و معاینات صحی باید انجام شود و تصدیق پولیس باید ارائه گردد.

اگر درخواستی قبول شود، درباره طریقه دریافت ویزه یک نامه برای درخواست دهنده فرستاده میشود اما اگر درخواستی رد شود، درخواست کننده حق دارد به هیأت تجدیدنظر مهاجرین (آم آر تی) درخواست تجدیدنظر بدهد.

در این بخش به سوالاتی که اکثر افراد راجع به ویزای همسر پرسان می کنند، پاسخ می دهم.

سوال 1: در خواستی ویزه همسرم را در کجا بدهم؟

جواب: درخواست دهندگان که در افغانستان و پاکستان زندگی می کنند، در خواستی خود را در سفارت استرالیا در امارات (دوبی) بدهند، به خاطری که سفارت جدید استرالیا در افغانستان بخش مهاجرتی ندارد.

سوال 2: نامزدم را برای دو سال می شناسم و از طریق نامه، ای میل و تیلفون با وی در تماس هستم و همچنان عکس به یک دیگر فرستاده ایم، اما او را تا حال ملاقات نکرده ام. آیا او را با ویزه نامزدی سپانسر کرده می توانم؟ اگر توسط کمره انترنت یکدیگر را دیده باشیم چی می شود؟

جواب: نه خیر، اگر نامزد خود را شخصا ملاقات نکرده اید، او را اسپانسر کرده نمی توانید. یکی از شرایط ویزه نامزدی، ملاقات کردن یکدیگر می باشد. حتی اگر توسط کمره انترنت یکدیگر را دیده اید و صحبت کرده اید، قابل قبول نمی باشد.

سوال 3: یکی از شرایط مهم این ویزا، نشان دادن رابطه حقیقی بین من و همسرم می باشد و در زمانی که از او دور بودم، همیشه تماس داشتم. من تعداد زیادی کارت تیلفون که برای زنگ زدن به همسرم در پاکستان استفاده نمودم دارم. آیا این سند قابل قبول می باشد؟

جواب: نه خیر، تهیه نمودن کارت تیلفون بدون ورق ثبت ارتباط تیلفونی قابل قبول نمی باشد. شما باید به شرکت تیلفون مربوطه تماس بگیرید و از آنها ورق متذکره را بخواهید تا نشان دهد از آن کارت ها به شماره تیلفون همسرتان زنگ زده اید. شرکت های تیلفون معمولا برای این ورق، فیس می خواهند.

سوال 4: آیا اعضای فامیل همسرم را در این درخواستی شامل کرده می توانم؟

جواب: بلی، اطفال که به سرپرستی همسر شما ضرورت داشته باشد یا دیگر اعضای مخصوص فامیل او می تواند شامل درخواستی شود. مگر متوجه باشید که اگر یکی از آنها رد شود، همه آنها رد خواهد شد. قسمی می باشد که اگر یکی از متعلقین در معاینات صحی یا در شرایط لازمه دیگر ناکام بماند به هیچ یک از در خواست دهندگان، ویزا داده نخواهد شد.

سوال5: در دو سال مالی گذشته درامد من تقریبا 25000 دالر استرالیایی بود. آیا همسرم را سپانسر کرده می توانم؟

جواب: بلی، حتی کسانی که معاشات تأمین اجتماعی (سنترلینک) می گیرند، همسرشان را سپانسر کرده می توانند. از طرف دیگر اداره مهاجرت اوضاع مالی شما را ارزیابی می کند که همسر تانرا برای دو سال اول کمک کرده بتوانید. یک تضمین مساعدت مالی شاید ضرورت شود. کسی که تضمین مساعدت مالی می دهد می تواند خود درخواست کننده یا کسی دیگرباشد. اگر همسر شما برای دو سال اول که ویزه موقت دارند پولی از طرف سنترلینک دریافت نماید، فرد ضامن باید پول سنترلینک را پس پرداخت نماید.

سوال6: شوهرم چند طفل از عروسی قبلی خود دارد. آیا مشخصات آنها در درخواستی درج می شود؟ همچنان شوهرم چند سال قبل مرتکب یک جرم شده بود. آیا برای او ویزا داده می شود؟

جواب: اطفال از عروسی قبلی که به استرالیا می آیند یا نه باید در درخواستی درج شود و سندی داشته باشند که که هویت شان را نشان بدهد. شاید از این اطفال معاینات صحی صورت بگیرد.

در بخش مرتکب جرم، مشکل است جواب مثبت بدهم به خاطری که اگر محکومیت جرم 12 یا بیشتر از 12 ماه باشد شخصیت وی زیر سوال رفته و به او ویزا داده نمی شود. اگر محکومیت جرم کمتر از 12 ماه باشد چانس قبول شدن را دارد.

سوال 7: سن همسرم زیر 18 سال است، به خاطری که سن قانونی ازدواج در افغانستان 16 ساله می باشد. آیا او می تواند در خواستی بدهد؟

جواب: جواب مستقیم به این سوال نه می باشد. تا وقتیکه خانم شما 18 ساله شود انتظار بکشید. مگر این که از یک محکمه استرالیا حکم معاف از سن قانونی ازدواج بگیرید.

سوال 8: بعد از تسلیم کردن در خواستی چی

می شود؟

جواب: در قدم اول باید درخواستی مکمل همراه فیس آن و تمام اسناد کمکی مربوطه که بسیار مهم است، تسلیم شود. بعد از آن، یک نامه رسید در مدت هفت روز به شما فرستاده می شود. بعدا برای درخواستی شما یک مسؤول دوسیه تعیین می شود که به شما تماس گرفته و اگر کدام اسناد دیگر ضرورت باشد از شما می خواهد و وقت مصاحبه را تعیین می کند. همچنان فورمه های معاینات صحی و عکس سینه به درخواست دهنده روان می شود تا آنها را انجام داده و نتایج شان به مسؤول دوسیه روان شود.

سوال9: نتیجه در خواستی چقدر وقت را دربر می گیرد؟

جواب: فعلا نظر به بخش خدمات مشتریان اداره مهاجرت درباره ویزای همسر، 75 فیصد آنها در مدت 10 ماه جواب داده میشود. این وقت از زمانی شروع می شود که تمام اسناد مربوطه تسلیم شده باشد.همچنان اگر تعداد درخواستی ها در یک سفارت زیاد باشد، وقت بیشتر را دربر خواهد گرفت. فعلا در خواستی هایی که در اسلام اباد داده می شوند، بیش از 10 ماه طول می کشد.

سوال 10: آیا ضرورت دارم وکیل یا عامل مهاجرتی بگیرم؟ اگر چنین کنم او مرا چگونه کمک خواهد کرد؟

جواب: نه، شما در خواستی تان را می توانید بدون وکیل یا عامل مهاجرتی خانه پوری کنید. حتی اگر عامل مهاجرتی بگیرید، در باره در خواستی شما زودتر تصمیم گرفته نمی شود. وکیل یا عامل مهاجرتی هیچ تاثیر بالای نتیجه تصمیم گیری درخواستی شما ندارد اما در بخش های زیر کمک کرده می تواند: کدام ویزا برای شما بهتر است، اسناد مورد ضرورت، خانه پوری فورمه ها و روان کردن در خواستی وتماس با ادارات م بوطه از طرف شما. همچنان اگر کدام مشکل دیگر پیدا شود همکاری نموده، جنجال شما را کمتر می سازد و تا اخر توان کوشش می کند درخواستی تان قبول شود.

توجه: محتویات این مقاله یک مشوره قانونی نیست چون وضعیت هر درخواست دهنده فرق می کند.